Ξυπνάω.
Ο νους μου, για να (νομίζοντας ότι έτσι θα) με προστατεύσει, αμέσως αρχίζει να σκέφτεται τα προβλήματα. Θυμάμαι τα υπάρχοντα και πιθανώς ανακαλύπτω νέα.
Συνεχίζω έτσι να ‘χτίζω’ συνδέσεις στον εγκέφαλό μου, που σκέφτονται προβλήματα πρώτα.
Σκέφτομαι το παρελθόν, σχετικό με τα προβλήματα αυτά.
Μνήμες έρχονται, με ανθρώπους, πράγματα, καταστάσεις σχετικές με το κάθε πρόβλημα.
Ζω στο παρελθόν, στις εμπειρίες που έζησα χθες, πριν έναν μήνα, έναν χρόνο, 5-10 χρόνια πίσω ίσως.
Νοιώθω αρνητικά συναισθήματα -στεναχώρια, πόνο, φόβο- σχετικά με τα προβλήματα που έρχονται από το παρελθόν μου.
Αυτή γίνεται η κατάσταση μέσα στην οποία ζω τώρα, σήμερα.
Δημιουργεί τις σημερινές σκέψεις μου. Σκέψεις βασισμένες στα προβλήματα, τα συναισθήματα, τις εμπειρίες του παρελθόντος.
Οι σκέψεις αυτές οδηγούν τις σημερινές επιλογές μου, τη συμπεριφορά που έχω.
Η συμπεριφορά καθορίζει την εμπειρία που θα ζήσω σήμερα και τα συναισθήματα που θα μου προκαλέσει.
Η βιοχημεία του σώματος προσαρμόζεται σε αυτήν. Τοξίνες εκκρίνονται, τα σχετικά μηνύματα αποστέλλονται σε κάθε κύτταρο του σώματος και αυτό αναπτύσσεται ανάλογα.
Αυτό είναι το αυτόματο, συνηθισμένο ‘πρόγραμμα’ που ‘τρέχει’ σήμερα τη μέρα μου.
Καθορίζει και τις σκέψεις για το μέλλον. Καθορίζει τα συναισθήματά μου για το αύριο. Τις ενέργειές κι επιλογές που σκοπεύω να κάνω.
Μέχρι τα 35 μου, το 95% των λειτουργιών μου είναι υποσυνείδητες. Το υποσυνείδητο, βάσει του πώς έχει προγραμματιστεί -και όντας κορυφαίος υπολογιστής, τρέχει το πρόγραμμα διαρκώς, κάθε στιγμή της κάθε ημέρας. Συμπεριφορές, αντιδράσεις, συνήθειες, αντιλήψεις, πεποιθήσεις, ως αυτόματος πιλότος. Τι προγραμμάτισε τον υπολογιστή; Το παρελθόν μου.
Το πρόγραμμα περιέχει πολλά καλά στοιχεία που με βοηθούν να εξελίξω τη ζωή που μου δόθηκε. Το πρόγραμμα έχει πολλά κακά στοιχεία, που με κρατούν πίσω από τη ζωή που αξίζω να ζήσω.
Έχω συνειδητοποιήσει σταδιακά την ανάγκη μου να ζήσω με υγεία, ευτυχία, χαρά, ελευθερία -και ότι κάτι με κρατάει πίσω. Το 5%, το συνειδητό μου το έχει κάνει αυτό.
Θέλει πολύ να ζω τώρα και στο μέλλον ευτυχισμένη. Και ψάχνει διαρκώς και ενίοτε απεγνωσμένα να βρει λύσεις, βοήθεια, πρακτικές. Να επαναπροσδιορίσω τα πράγματα που δεν με πάνε μπροστά, που δεν με βοηθούν.
Ανεπιτυχώς. Δεν το καταφέρνω. Δεν γίνεται. Μπορεί να κάνω κάποιο μικρό βήμα μπρος, όμως επιστρέφω στο αυτόματο πρόγραμμα. Δεν αλλάζει. Δεν τα καταφέρνω. Δεν κάνω αρκετά. Δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν αλλάζει. Δεν γίνεται. Δεν το καταφέρνω. Δεν το μπορώ.
Το 5% δεν μπορεί να αλλάξει το 95%. Συνεχίζει στον αυτόματο. Όσο τα δύο λειτουργούν αυτόνομα, ασυντόνιστα, ανεξάρτητα. Σε διάσταση, απόσταση.
Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει το πρόγραμμα, το 95%, είναι να κάνει στην άκρη αυτό που τα χωρίζει. Που τα κρατάει σε διάσταση, απομονωμένα.
Ο αναλυτικός νους. Αυτός βρίσκεται στα μέσα όρια του 5% κι έχει την πλάτη στο 95%.
Να κάνει στην άκρη και να αφήσει τα πράγματα ήσυχα για να ηρεμήσουν, να κοιταχθούν, να ενωθούν και να ευθυγραμμιστούν.
Για να γίνει αυτό, ο μόνος τρόπος είναι να αποσυνδεθεί ο αναλυτικός νους από το τρισδιάστατο περιβάλλον μου, τις 5 αισθήσεις, τα ακατάπαυστα εξωτερικά ερεθίσματα.
Έτσι μόνο ηρεμεί, παύει να κοιτάζει διαρκώς έξω, στο περιβάλλον. Τότε ξεκινάω να κοιτάζω προς τα μέσα για αλλαγή. Εμένα, το είναι μου, τον εαυτό μου. Και ξεκινάει το ταξίδι της αυτογνωσίας μου.
Για να γίνει αυτό, χρειάζεται αυτοσυγκέντωση, διαλογισμό. Αποσύνδεση από έξω και σύνδεση με μέσα. Συστηματικά όπως τρώω, ανελειπώς όπως κοιμάμαι. Αλλιώς δεν γίνεται να επαναπρογραμματιστεί το 95%, όσο και να συνειδητοποιεί την ανάγκη το 5%.
Το 95% θέλει την ευτυχία, την υγεία, τη χαρά. Απλά κάνει ό,τι το προγραμματίσω, δεν ξεχωρίζει σωστό και λάθος. Είναι δική μου ευθύνη το πως το προγραμματίσω. Ούτε του γείτονα, ούτε του συντρόφου, ούτε του αφεντικού, ούτε της αδερφής, ούτε του γονιού, ούτε του δασκάλου, ούτε… Δική μου ευθύνη μόνο.
Η προσωπική πραγματικότητα διαμορφώνει την προσωπ-ικότητα. Το πώς ερμηνεύω, το πώς αντιδρώ στους ανθρώπους και τα γεγονότα γύρω μου είναι δική μου ευθύνη. Και η ερμηνεία, η εστίαση που δίνω σε αυτά καθορίζουν τον προγραμματισμό, τον επαναπρογραμματισμό, το reset του κορυφαίου υπολογιστή μου.
Όλα είναι επιλογή μου, εξού και η 100% ευθύνη.
Πώς επιλέγω να ερμηνεύω τα όσα συμβαίνουν γύρω μου; Το ίδιο γεγονός ερμηνεύεται συχνά διαφορετικά, από διαφορετικούς ανθρώπους. Άρα είναι υποκειμενική η ερμηνεία του. Και για αλλάξει η εξωτερική πραγματικότητα που βιώνω -υποκειμενικά, είναι απαραίτητο να αλλάξει πρώτα η εσωτερική πραγματικότητα.
Πού εστιάζω στα όσα συμβαίνουν γύρω μου; Σε ό,τι επιλέγω να εστιάζω περισσότερο, αυτό θα εισπράττω και θα παρατηρώ να συμβαίνει περισσότερο γύρω και μέσα μου. Εστιάζω στο τι λείπει, τι δεν έχω, τι δεν υπάρχει; Ή στο τι έχω, τι υπάρχει; Εστιάζω στη θετική πλευρά των γεγονότων, ή στην αρνητική περισσότερο;
Ο νους, αν τον αφήσω, είναι 2εκ. χρόνια προγραμματισμένος να με προστατεύει, εστιάζοντας κι έχοντας ‘τις κεραίες’ ανοικτές για αρνητικά, επικίνδυνα γεγονότα, με στόχο την επιβίωση. Δεν είναι όμως έτοιμος για τον σύγχρονο βομβαρδισμό αρνητικών γεγονότων και ειδήσεων, που θα έπρεπε να φιλτράρει ασφαλέστερα.
Αν τον αφήσω να κάνει αυτή τη δουλειά της προστασίας, σε αυτό το περιβάλλον, θα γίνει σύντομα από καλύτερος υπηρέτης του εαυτού μου, αφέντης μου. Αφέντης σε λάθος ρόλο, τον οποίο μπορεί να ‘παίξει’ μόνο καταστροφικά για την ψυχική και σωματική υγεία μου.
Για να σταματήσει αυτός ο φαύλος κύκλος, είναι αναγκαίο να ξεκαθαρίσω τους ρόλους μέσα μου. Όταν καταφέρω να πω στο σώμα πως δεν είναι πάνω από το μυαλό και όταν δώσω στο μυαλό και στο σώμα τον κατάλληλο ρόλο εκατέρωθεν, τότε αυτά ηρεμούν. Παραδίνονται αμφότερα και επιτρέπουν να αναλάβει έκαστο τις ευθύνες κι εργασίες του, για το συνολικό καλό του είναι μου.
Τότε, αμέσως απελευθερώνεται η παγιδευμένη στο σώμα ενέργεια! Επέρχεται η ελευθερία μου, από τα δεσμά του γνώριμου παρελθόντος που με κρατούσαν πίσω. Που μπλόκαραν την ενέργεια μέσα μου και δημιουργούσαν σφίξιμο, ένταση, πόνο, αρρώστια, δυστυχία.
Η ενέργεια πλέον ρέει φυσιολογικά, υγιώς, ελεύθερα. Και αρχίζω να αυτοθεραπεύομαι από τις βλάβες που είχα προκαλέσει άθελα, ασυνείδητα, ασυναίσθητα. Αρχίζω να αντιλαμβάνομαι το πώς λειτουργώ ως μέρος της φύσης.
Αρχίζω να ζω.
Παρακάτω σχετικά, διαφωτιστικά βίντεο των Dr. Joe Dispenza, Tony Robbins, Sadhguru.