Όταν αρχίσεις να συνειδητοποιείς ότι τίποτα δεν σου κάνουν οι άλλοι, αλλά ότι εσύ τα κάνεις όλα στον εαυτό σου… τότε αρχίζεις να απελευθερώνεσαι.
Τίποτα δεν σε τσαντίζει. Κανένας δεν προκαλεί την αντίδρασή σου. Εσύ αυτο-πυροδοτείσαι. Το έχεις συνειδητοποιήσει;
Οποιοσδήποτε άλλος εκεί έξω που σου προκαλεί κάτι, είναι απλά κάποιος που εσύ χρησιμοποιείς για να πυροδοτηθείς.
Δεν υπάρχει κανένας να κατηγορήσεις. Εσύ το κάνεις, εσύ το προκαλείς στον εαυτό σου.
Κάποιος άλλος μπορεί να έχει την ίδια ακριβώς εμπειρία με εντελώς διαφορετική αντίδραση. Άρα δεν υπάρχει κανείς να κατηγορείς, πάψε να κατηγορείς τους έξω και κοίταξε μέσα για την αλήθεια και την απελευθέρωσή σου.
Κανείς δεν αποφεύγει στιγμές ακραίου στρες και φόρτου. Η μόνη ερώτηση είναι: χρησιμοποιείς αυτό το στρες, ή του επιτρέπεις να σε χρησιμοποιεί εσένα; Δημιουργείς περισσότερο στρες, φόρτο με όλα όσα δημιουργείς μέσα στο μυαλό σου; Ή αποφορτίζεσαι και αξιοποιείς το στρες ως καύσιμο για να προχωράς « πυραυλοκίνητα» μπροστά;
Τα συμβάντα είναι πραγματικά, δεν τα αγνοούμε. Όμως, το πως τα αντιλαμβάνεσαι είναι εντελώς δική σου υπόθεση κι ευθύνη. Τα ίδια συμβάντα, διαφορετικοί άνθρωποι τα αντιλαμβάνονται διαφορετικά. Άλλοι βλέπουν θετική πλευρά, άλλοι αρνητική. Άλλοι τα αγνοούν, άλλοι τα σκέφτονται για 5’, άλλοι για μια ζωή. Τα ίδια γεγονότα.
Μπορείς να λες «πυροδοτώ τον εαυτό μου όταν π.χ., βλέπω ανθρώπους να κάνουν / λένε Χ και σκέφτομαι / φαντάζομαι Ψ, ή κάνω αυτό με / έχω αυτή την αίσθηση στο σώμα μου, ή λέω στον εαυτό μου Χ, ή εστιάζω στο Χ…»
Και μπορείς να πάρεις την πολύτιμη πληροφορία των πραγμάτων που σου προκαλούν αντίδραση για να ψαχτείς και να καταφέρεις να καταλάβεις, να αναπτύξεις και να αγαπήσεις βαθύτερα τον εαυτό σου. Ξεκινώντας ρωτώντας «τι μου λέει αυτό, ποιο κομμάτι του εαυτού μου καθρεφτίζει και αφορά, ποιο κομμάτι μου να κοιτάξω βαθύτερα και να αγκαλιάσω; Σε τι εστιάζω περισσότερο, πώς αντιλαμβάνομαι γεγονότα; Τι είδους νόημα δίνω στα πράγματα που συμβαίνουν;»
Σε τι εστιάζεις κυρίως; Στα θετικά ή αρνητικά; Στο τι έχεις ή τι σου λείπει; Στα πράγματα που μπορείς να ελέγξεις ή σε αυτά που δεν μπορείς;
Κάπως ξεχάσαμε ότι εμείς διευθύνουμε τα πράγματα εδώ, εμείς καθορίζουμε τη ζωή μας και την ευτυχία μας. Και μετά παγιδευόμαστε, φυλακιζόμαστε σε κάποιες συνήθειες και μοτίβα μας, αντί να αφυπνιζόμαστε στην αληθινή συνειδητότητά μας· για μια υπέροχη ζωή.