Την επόμενη φορά που θα νευριάσεις, θυμίσου ότι κάνεις βλακεία. Γιατί; Απλά, επειδή βλάπτεις τον εαυτό σου.
Με κάθε συναίσθημα, αυτομάτως και αμετακλήτως, ανεξαιρέτως εκκρίνονται και οι αντίστοιχες ουσίες μέσα στο σώμα μας. Είναι φυσική λειτουργία. Ορμόνες, τοξίνες, κ.α.
Νευριάζοντας, θυμώνοντας, δυσχανασχετώντας, με το να τσαντιζόμαστε αμέσως, ανεξαιρέτως, αυτομάτως ξεκινά η έκκριση δηλητηριώδους ουσίας, τοξικής μέσα μας.
Αξίζει; Και αν είναι φυσιολογικό να μας συμβεί για λίγο, ενίοτε, αξίζει να αφήνουμε να συμβαίνει διαρκώς ή για εβδομάδες και μήνες, ή χρόνια για κάποιο συμβάν; Επαγγελματικό ή προσωπικό, το ίδιο είναι.
Ίσως είναι ώρα -βάσει της γνωστής ρήσης του Άλβιν Τόφλερ- “να ξεμάθουμε” ό,τι λανθασμένο μάθαμε ως τώρα και να ξαναμάθουμε” την τέχνη της ζωής μας. Ας μη μείνουμε “αγράμματοι”, μέσα σε άγνοια.
Προφανώς όχι πνίγοντας συναισθήματα ή υπομένοντας καταστάσεις, αυτά είναι μάταια και εκκρίνουν επίσης δηλητήρια -χρόνια μάλιστα. Αλλά μαθαίνοντας ξανά πώς να έχουμε έλεγχο του νου και πώς να βιώνουμε τη ζωή. Στην εργασία, στο σπίτι, κάθε στιγμή.
Σχετικό, ενδιαφέρον -και χιουμοριστικό- βίντεο του Sadhguru παρακάτω.
“Το να έχεις θυμό είναι σαν να χτυπάς το κεφάλι σου δυνατά στον τοίχο και να περιμένεις να πονέσει ο άλλος.”
“Σαν να πίνεις δηλητήριο και να περιμένεις να αρρωστήσει η άλλη.”
Ξεμαθαίνουμε. Ξαναμαθαίνουμε.